Μ. Αναγνωστάκης

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του πόθου μου κι εγώ

Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2026

20 του Αυγούστου 2026 Χθες Τετάρτη μετά την ακρόαση στη Λακήθρα (3η συνεχόμενη χρονιά) αλλα φέτο με την παρέα του Κωστή! και της Στέλλας! βρεθήκαμε στο logo, με δυο τεράστιες ποικιλίες, μπύρα και γέλια με σερβις την Χριστίνα, Στεφανία και Έρικα... χμ.. αλήθεια συμβαίνει σε όλους; νοιώθω υπέροχα!
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)