Μ. Αναγνωστάκης

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του πόθου μου κι εγώ

Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

Γεννέθλια

Λοιπόν, κλείνουμε μπόλικα τα χρονάκια και εφέτος
δεν έχω και πολύ κουράγιο, εδώ που τα λέμε,
...................................................................................
Δύσκολη μέρα ξεκίνησε, πολύ άγρια με τον πρωινό σεισμό
μιλάμε για άγριο ταρακούνημα .
(και τώρα που γράφω κουνάει...άλλωστε μια βδομάδα κουνάει
από τις 26/01/2014 στις 4 παρά πέντε, μετά το φαγητό στα Μαυράτα)

και ξέρεις αρχίζει: και λες σιγά... συνήθως τελειώνει έτσι με το σιγά...
....................................................................................
τω πρωί ήταν αλλιώτικος ήθελε σώνει και καλά να κάνει κακό, "φονικός",
σώνει και καλά να γκρεμίσει το σπίτι σου...(μου, του, μας... κατά τον Ηλία Τουμασάτο(*))
δεν τα κατάφερε αυτό είναι αλήθεια, μα το θεριό είναι πιο δυνατό από εμάς...
νιώθεις ανήμπορος και απλά εύχεσαι να σταματήσει εδώ...
πόσες τέτοιες επιθέσεις να αντέξει ....


(*) Το σπιτάκι (μου, σου του, μας) Ηλίας Τουμασάτος
http://www.kefalonitikanea.gr/2014/02/blog-post_9901.html#ixzz2sIoJVTpF


3 σχόλια:

  1. Μακάρι να σταματήσει εδω.....και χρόνια πολλά!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 4 Μάρτη σήμερα και φαίνεται να τελειώνει το θέμα Σεισμός άλλωστε ο πιο 'μεγάλος' πια είναι σαν Συρτός Ρεθεμνιώτης!...
    σευχαριστώ Βασίλη και περιμένω στο επόμενο γεύμα να δούμε τι 'κοσμοιστορικό' γεγονός θα συμβεί!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή